Słownik mebli na wymiar.

Blenda to pas płyty wypełniający szczelinę między zabudową a ścianą, sufitem lub sprzętem, dopasowywany na miejscu. Pozwala otworzyć front lub szufladę bez zahaczania o ścianę i klamki. W projekcie warto przewidzieć blendy wszędzie tam, gdzie ściany nie są idealnie proste.

Cokół to listwa lub panel zamykający przestrzeń między podłogą a dolną krawędzią szafek stojących na nóżkach. Chroni wnętrze przed kurzem i maskuje nierówności podłogi. Pod lodówką lub piekarnikiem cokół może wymagać kratki wentylacyjnej, a w wąskiej kuchni zamiast niego można zaplanować szufladę cokołową.

Front to widoczna, otwierana część mebla: drzwiczki, front szuflady lub klapa. Decyduje o wyglądzie zabudowy i najczęściej go dotykamy, więc przy wyborze warto sprawdzić odporność na zarysowania i odciski palców, a nie tylko kolor na próbce.

Korpus to skrzynia szafki złożona z boków, wieńców, pleców i półek, do której mocuje się fronty, zawiasy i prowadnice. Od jakości korpusu zależy sztywność całej zabudowy, dlatego w strefach wilgotnych, na przykład pod zlewem, stosuje się płytę o podwyższonej odporności na wilgoć.

Listwa maskująca to wąski element wykończeniowy, który zakrywa szczelinę między meblem a nierówną ścianą, sufitem lub podłogą. Jest docinana podczas montażu do kształtu przegrody. Przy zabudowie pod sufit listwa maskująca pozwala zniwelować różnice wysokości bez podcinania korpusów.

Plecy mebla to tylna ścianka korpusu, najczęściej z cienkiej płyty HDF lub grubszej płyty meblowej. Usztywniają szafkę i zamykają ją od strony ściany. Przy zimnej lub wilgotnej ścianie warto zostawić za plecami szczelinę na przepływ powietrza, a przy instalacjach - wycięcia rewizyjne.

Wieniec to pozioma, górna lub dolna ścianka korpusu łącząca jego boki. Wieniec dolny przenosi obciążenie szafki na nóżki lub cokół, a górny usztywnia konstrukcję. W szafkach na sprzęt w wieńcach wykonuje się przepusty na kable i otwory wentylacyjne.

Blat drewniany to blat klejony z listew litego drewna, wykończony olejem lub lakierem. Daje ciepły wygląd i można go odnawiać przez szlifowanie. Wymaga regularnej pielęgnacji, zwłaszcza przy zlewie, a pod blatem trzeba zostawić możliwość naturalnej pracy drewna.

Blat kompaktowy to cienka, pełna płyta z warstw papieru nasyconego żywicami, sprasowanych w jedną twardą masę bez rdzenia z płyty wiórowej. Jest odporny na wilgoć na całym przekroju, więc sprawdza się przy zlewie i w łazience. Wymaga precyzyjnej obróbki i dokładnego wypoziomowania szafek.

Blat laminowany to płyta wiórowa pokryta warstwą laminatu, z krawędzią zaoblaną lub oklejoną obrzeżem. Jest lekki, łatwy w obróbce i dostępny w wielu wzorach. Najsłabszym miejscem są łączenia i wycięcia przy zlewie, dlatego muszą być starannie uszczelnione przed kontaktem z wodą.

Granit to naturalna skała magmowa cięta na płyty blatowe, z niepowtarzalnym rysunkiem ziaren. Jest twardy i odporny na temperaturę, ale część odmian ma otwarte pory i wymaga impregnacji. Przed wyborem warto obejrzeć całą płytę, a nie tylko próbkę, bo wzór bywa zmienny.

Konglomerat kwarcowy to materiał z kruszywa kwarcowego połączonego żywicą, formowany w płyty o jednolitym wyglądzie. Jest twardy i mało nasiąkliwy, dlatego dobrze znosi codzienne użytkowanie. Nie lubi bardzo wysokiej temperatury, więc gorące naczynia warto stawiać na podkładce.

Płyta wpuszczana to płyta grzewcza osadzona w blacie tak, że jej powierzchnia jest zlicowana z blatem, bez wystającej ramki. Wymaga frezowania wycięcia z uwzględnieniem wymiarów montażowych producenta. Model płyty trzeba znać przed wykonaniem blatu, bo wycięcia nie da się później łatwo zmienić.

Spiek to materiał powstający ze sprasowanych i wypalonych w wysokiej temperaturze minerałów, produkowany w dużych, cienkich płytach. Jest odporny na temperaturę, plamy i promieniowanie słoneczne. Krawędzie i narożniki są wrażliwe na uderzenia, więc obróbkę i montaż prowadzi się z dużą dokładnością.

Zlew podblatowy to zlew mocowany od spodu blatu, tak że jego krawędź nie wystaje ponad powierzchnię roboczą. Ułatwia zgarnianie okruchów i wody prosto do komory. Wymaga blatu odpornego na wilgoć na krawędzi wycięcia, na przykład z kamienia, spieku lub blatu kompaktowego.

Aneks kuchenny to kuchnia otwarta na salon lub pokój dzienny, bez oddzielających ją drzwi. Ponieważ jest widoczny z części wypoczynkowej, jego fronty często dobiera się do mebli salonu. W aneksie szczególnie ważny jest wydajny okap oraz ciche AGD.

Okap podszafkowy to okap montowany pod szafką górną lub wbudowany w nią, z wysuwanym panelem wyciągowym. Zajmuje mało miejsca i pozwala zachować jednolity rząd frontów. Szafkę nad nim projektuje się z miejscem na przewód odprowadzający powietrze lub filtr w trybie pochłaniacza.

Okap wyspowy to okap zawieszony nad płytą grzewczą w wyspie, mocowany do sufitu, a nie do ściany. Wymaga solidnego punktu mocowania oraz zaplanowania kanału wyciągowego lub pracy w trybie pochłaniacza. Alternatywą bywa okap zintegrowany z płytą, który nie zasłania widoku.

Półwysep to fragment zabudowy kuchennej wychodzący prostopadle od ściany lub ciągu szafek, połączony z nim z jednej strony. Daje dodatkowy blat i miejsce na hokery tam, gdzie wyspa się nie mieści. Przy projektowaniu trzeba zachować wygodne przejście i miejsce na otwieranie szuflad.

Słupek to wysoka szafka kuchenna sięgająca od podłogi do sufitu lub linii szafek górnych. Mieści piekarnik i mikrofalówkę na wygodnej wysokości, lodówkę w zabudowie albo wysuwane cargo na zapasy. Słupki najlepiej ustawiać na końcach ciągu roboczego, żeby nie przerywały blatu.

Trójkąt roboczy to zasada ergonomii, według której lodówka, zlew i płyta grzewcza powinny tworzyć wierzchołki trójkąta o niezbyt długich bokach, bez przeszkód między nimi. Skraca drogę podczas gotowania. W małych aneksach zasadę zastępuje się logicznym ciągiem stref w jednej linii.

Wyspa kuchenna to wolnostojący blok szafek z blatem, dostępny ze wszystkich stron. Może mieścić zlew, płytę, zmywarkę lub być tylko blatem roboczym i barem. Wymaga odpowiedniej przestrzeni wokół, a przy zlewie lub płycie - przyłączy doprowadzonych w podłodze przez uprawnionego instalatora.

Zabudowa pod sufit to szafki sięgające do samego sufitu, bez przerwy nad górnymi wieńcami. Daje dodatkowe miejsce na rzeczy używane rzadko i eliminuje zbieranie się kurzu na szafkach. Ponieważ sufity rzadko są równe, górną krawędź wykańcza się blendą lub listwą maskującą dopasowaną na miejscu.

Dokumentacja wykonawcza to zestaw rysunków i wykazów elementów, według których produkuje się meble: wymiary formatek, obrzeża, otwory, okucia i sposób montażu. Powstaje po akceptacji projektu i pomiarze. Na jej podstawie można też wykonać meble według projektu przygotowanego przez architekta.

Luz montażowy to celowo zaplanowany zapas wymiaru między meblem a ścianą lub sufitem, który pozwala wstawić zabudowę mimo nierówności przegród. Po montażu zakrywa się go blendą lub listwą maskującą. Zbyt mały luz utrudnia montaż, a zbyt duży wymaga szerokich, widocznych maskownic.

Pion instalacyjny to pionowy przewód wodny, kanalizacyjny, gazowy lub wentylacyjny przechodzący przez kolejne kondygnacje budynku, zwykle obudowany. Nie wolno go przenosić ani naruszać bez zgody zarządcy. W projekcie mebli pion obudowuje się szafką lub blendą, zostawiając dostęp do zaworów i rewizji.

Pomiar to wykonanie na miejscu dokładnych wymiarów pomieszczenia: długości ścian, wysokości, przekątnych, odchyleń od pionu i poziomu oraz położenia instalacji. Jest podstawą projektu mebli na wymiar. Ostateczny pomiar wykonuje się po pracach, które zmieniają wymiary, takich jak tynki, wylewki i płytki.

Poziomowanie to ustawienie szafek w idealnym poziomie i pionie za pomocą regulowanych nóżek i klinów, niezależnie od nierówności podłogi. Od poziomowania zależy równe ułożenie blatu, szczeliny między frontami i praca drzwi przesuwnych. Wykonuje się je na początku montażu, przed łączeniem korpusów.

Regulacja frontów to ustawienie zawiasów i prowadnic tak, by szczeliny między frontami były równe, a drzwi i szuflady zamykały się płynnie. Wykonuje się ją na koniec montażu. Po pewnym czasie użytkowania drobna ponowna regulacja jest normalna, bo materiały i budynek pracują.

Szablon blatu to wzornik z cienkiej płyty lub listew, odwzorowujący kształt blatu na zamontowanych szafkach. Stosuje się go przy blatach kamiennych, spiekach i konglomeratach, bo pozwala uwzględnić krzywizny ścian i położenie wycięć. Szablon wykonuje się po montażu i wypoziomowaniu szafek dolnych.

Ścianka kolankowa to niska, pionowa ściana na poddaszu, od której zaczyna się skos dachu. Jej wysokość decyduje, jakie meble zmieszczą się pod skosem. Przy pomiarze mierzy się ją w kilku miejscach, a w zabudowie często wykorzystuje na szuflady lub niskie szafki.